DaF in Griechenland

Mitglied Werden!

Αρχείο 2005 - 2017

Όμηροι στην ωρομισθία! του Δαμιανού Νεράντζη

Επιστολή του συναδέλφου Νεράντζη Δαμιανού προς την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Κύριε διευθυντά

Οι ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί περιπλανώνται σε διάσπαρτες σχολικές μονάδες ανά νομό, όταν και όποτε τους καλέσουν από τις εκάστοτε διευθύνσεις εκπαιδεύσεων, τους παραχωρούνται 12 ώρες το μέγιστο εβδομαδιαία διδακτική απασχόληση, υπολειτουργώντας έτσι στο επάγγελμά τους, ενώ η σύμβαση-ομηρία που συνάπτει το ελληνικό Δημόσιο μαζί τους τούς αφήνει και οικονομικά εκτεθειμένους, αφού ο «μισθός-χαρτζιλίκι» τούς καταβάλλεται έως και 12 μήνες μετά την πρώτη ημέρα ανάληψης εργασίας στα σχολεία… Και όλα αυτά για να κρατούνται οι κάλπικοι δείκτες της ανεργίας μας σε αποδεκτό για τα δεδομένα της Ε.Ε. επίπεδο με την υποαπασχόληση της μάζας!

Αυτοί, οι κρατούντες την τύχη μας στα χέρια τους, θα έπρεπε να αναρωτιούνται αν μπορεί πραγματικά κανείς να ζήσει στη χώρα μας, δίχως να γνωρίζει το μέλλον του, χωρίς βασικό, σταθερό και έγκαιρα καταβαλλόμενο μισθό, τηρώντας όμως κατά τα άλλα και με το παραπάνω υπό διαφορετικές συνθήκες όλες εκείνες τις απαραίτητες προϋποθέσεις και μάλιστα με αξιώσεις για την πλήρωση μιας ανάλογης επαγγελματικής εκπαιδευτικής θέσης στη σύγχρονη εξευρωπαϊσμένη ελληνική κοινωνία τους…

Εκφράζω την αμέριστη συμπαράστασή μου σε όλους τους ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς, αφού κι εγώ έχω περάσει από την ίδια θέση. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι πως η ελληνική εκπαιδευτική κοινωνία χρειάζεται άμεσα μία συνθήκη εθελουσίας εξόδου εκπαιδευτικών «παλαιάς κοπής» με τις αντίστοιχες φυσικά, δίκαιες συνταξιοδοτικά προϋποθέσεις για τους τελευταίους και την αντικατάστασή τους από… «νέο αίμα». Το εκπαιδευτικό μας σύστημα μέσα στη νεωτεριστική διάθεση που χαρακτηρίζει κάθε υπουργό Παιδείας, που αντικαθίσταται πριν καλά καλά πράξει όσα υπόσχεται, απαιτεί αναβάθμιση, ξεκινώντας από το ίδιο του το προσωπικό. Το συγκεκριμένο σύστημα έχει ανάγκη να «ξεκουραστεί». Γνωρίζετε πως πολλοί από τους εκπαιδευτικούς, ακόμα και τους διευθυντές, που κρατούν τα σκήπτρα χρόνια τώρα στα σχολεία και θεωρητικά μεσουρανούν θεσμικά και λειτουργικά στη δημόσια εκπαίδευση, κατέχουν πτυχία 20ετίας και βάλε, ενώ αρκετοί δάσκαλοι, απόφοιτοι της παλιάς Ακαδημίας 3ετούς φοίτησης εξακολουθούν, χωρίς κανένα μεταπτυχιακό ή έστω επιμορφωτικό βιογραφικό πρόσθετο στην καριέρα τους να απασχολούνται στη σύγχρονη παιδεία των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και Επικοινωνίας (Τ.Π.Ε.); Την ίδια στιγμή που κάποιοι άλλοι ωρομίσθιοι, παράλληλα με την υποαπασχόλησή τους στα σχολεία μας, εξακολουθούν να σπουδάζουν και να επιμορφώνονται. Κάποιοι από αυτούς δε, κατέχουν εξαιρετικά σημαντικούς σύγχρονους μεταπτυχιακούς ή / και διδακτορικούς τίτλους. Δεν είναι λίγες μάλιστα οι περιπτώσεις που οι τελευταίοι προσφέρουν αμισθί με τη γνώση και την προϋπηρεσία τους σε συνέδρια, εκπαιδευτικά σεμινάρια, επιμορφωτικά κέντρα τα μέγιστα για την αναβάθμιση, ανάδειξη και εξευρωπαϊσμό του δημόσιου εκπαιδευτικού χώρου περιμένοντας «ωρομισθιακά» μέχρι και 10 χρόνια, μαζεύοντας μόρια σαν ψίχουλα για μία «μόνιμη θέση» με μισθό πενίας, η οποία τελικά το μόνο που θα τους εξασφαλίσει είναι μία σύνταξη, για όποιον φυσικά καταφέρει να φτάσει στα συντάξιμα χρόνια της μελλοντικής εποχής αρτιμελής για να τα απολαύσει…

Δαμιανός Νεράντζης - Εξειδικευμένος Καθηγητής ΠΕ07

Γράμματα Aναγνωστών
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_11/08/2009_325292